اعادة نشر المقال بالفارسيةالاستسلام كخدعة: لماذا تُدفع إيران إلى القتال حتى النهاية؟ : تحقیرآمیز، نه گزینه‌ای واقعی بلکه تله‌ای برای نابودی ایران

منى صفوان

صحافية وكاتبة- رئيسة تحرير عربية فيلكسAF

AF

:

🇮🇷 

مقاله تحلیلی: تسلیم تحقیرآمیز، نه گزینه‌ای واقعی بلکه تله‌ای برای نابودی ایران 

آنچه امروز به ایران پیشنهاد می‌شود، تسلیم نیست به معنای دیپلماتیک آن؛ نه خروجی آبرومند از تقابل، و نه مصالحه‌ای برای حفظ حیثیت کشور. بلکه پیشنهادی تحقیرآمیز و یک‌طرفه است که راهی جز رد کردن آن باقی نمی‌گذارد. و این دقیقاً هدف طراحان آن است.

در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، سیاست آمریکا در قبال ایران بیش از پیش به بازتابی از نگاه بنیامین نتانیاهو شباهت داشت. هدف صرفاً تغییر رفتار جمهوری اسلامی نبود، بلکه خفه‌کردن نظام تا حد فروپاشی آن بود. با استفاده از تحریم‌های اقتصادی، انزوای سیاسی و جنگ روانی، واشنگتن سناریویی ساخت که در آن تنها “راه نجات” ایران، پذیرش شرایطی غیرممکن و تحقیرکننده بود.

از ایران خواسته می‌شود که زیرساخت‌های هسته‌ای خود را برچیند، توان دفاعی‌اش را از بین ببرد، و از تمامی متحدان منطقه‌ای خود قطع رابطه کند؛ بدون هیچ تضمین معتبر یا امتیاز سیاسی واقعی. این یک توافق نیست، بلکه تسلیم بی‌قید و شرط است.

چنین تسلیمی، پایانی بر بحران نیست، بلکه آغاز مرحله‌ای جدید از سلطه و بی‌ثباتی از موضع ضعف است. هیچ کشور مستقلی، فارغ از ماهیت سیاسی‌اش، چنین شرایطی را نمی‌پذیرد.

خطرناک‌تر آن است که هدف نهایی چنین طرحی، صلح منطقه‌ای یا نجات ملت ایران نیست، بلکه سوق دادن کشور به سمت فروپاشی و شاید تجزیه است. تحقیر، ابزار استراتژیک این پروژه است؛ با غیرقابل‌قبول کردن تسلیم، ایران مجبور به ادامه‌ی مقاومت می‌شود تا در نهایت از درون متلاشی شود.

در این چارچوب، ایستادگی ایران نه تنها قابل فهم، بلکه منطقی‌تر از پذیرش شرایطی است که موجودیت کشور را تهدید می‌کند. گاهی پایداری، حتی در سخت‌ترین شرایط، کم‌هزینه‌تر از تسلیمی است که به نابودی ختم می‌شود.

❓پرسش‌هایی برای اندیشه:

آیا کشوری می‌تواند تسلیم کامل شود بدون اینکه چیزی در برابرش دریافت کند؟
چه کسانی از فروپاشی ایران به‌جای مهار آن سود می‌برند؟
آیا اصلاً هدف، صلح بود؟ یا از ابتدا دامِ فروپاشی طراحی شده بود